هوشیاری علما و دانشمندان در هنگام نظر و فتوا
نقل است روزی حضرت ابو حنیفه (رح) از جایی عبور می کرد ، کودکی را دید که در میان گِل ولای افتاده و کثیف شده بود.امام نزدیک تر رفت و فرمود((مواظب باش تا نیفتی و این گونه آلوده نشوی)) کودک در پاسخ عرض کرد((افتادن من چندان مهم نیست و اگر آسیب و زیانی در پی داشته باشد ، فقط دامن خودم را می گیرد ، اما اگر شما در یک مورد یا مسأله ی شرعی مرتکب اشتباهی شوید ، تمام مسلمانان و پیروانتان در دام فتوای نادرست شما خواهند افتاد و ضرر و آسیب آن ، دامن شما و آنان را با هم می گیرد)).امام حنفی از زیرکی و فِراسَت آن کودک متعجب شد و شروع به گریه نمود ، سپس به شاگردانش فرمود((وای بر من ، اگر در مسأله ای شرعی که من بدان فتوا داده ام ، اشتباهی دیدید یا متوجه خطایی شدید ، و شما دلیل و مدرک قوی و آشکار در دست داشتید، که در ان مورد به خطا فتوا داده ام ، از من پیروی نکنید))از این رو دو نفر از شاگردان حنفی به نام های ابو یوسف و ابو محمد ، در چند مورد شرعی با آن امام ، اختلاف نظر دارند.
وصل وسلم ربنا علی سیدنا محمد و آله و اصحابه الذین هاجروا و جاهدوا و رابطوا فی سبیل الله.
((برگرفته از کتاب کشف العرفان ))
قابل توجه کسانی که با خواندن چند کتاب فارسی و ترجمه شده زبان فتوا را باز کرده وهر چه از زبانشان در می اید با نام دین بیان می کنند در حالی که خبر ندارند این بزرگترین اشتباه و خطرناک ترین راه و روشی است که انتخاب کرده اند. خداوند انها و همه مسلمانان را به راه راست هدایت کند.